Over Brigitta Bauhuis

De natuur is uitgangspunt voor de schilderijen van Bauhuis. Haar werk heeft de afgelopen jaren een verandering ondergaan van groot naar klein van wijds naar minuscuul.

Schilderde zij eerst het landschap en de vormen die daarin voorkomen, nu begeeft zij zich vooral in een microscopische wereld; een landschap van cellen en andere micro-organismen.

Hoewel Bauhuis gebruik maakt van de waarneembare werkelijkheid, is een schilderij of tekening vaak niet als zodanig herkenbaar. Dat het schilderij een afgeleide is van de natuur, is wel te zien, maar door te spelen met vormen en elementen, door ze uit te vergroten, op te blazen of juist te isoleren, ontstaat er een geheel ander beeld.

Schilderen is voor haar spelen met vormen en materiaal, intuïtief reageren. Dit is vaak een langzaam verlopend proces, waarbij de werkwijze bepalend is voor het eindresultaat. Ze gebruikt daarbij verschillende materialen als olieverf, lak, was, inkt, acryl, ecoline of waskrijt.

Kenmerkend voor het werk is de gelaagdheid. Vormen, kleuren, motieven worden overgeschilderd en verdwijnen soms weer helemaal. Deze manier van schilderen en met name ook het gebruik van was (encaustiek) steunt de inhoud van het werk; vergankelijkheid, herinnering, tijd. Wat er was en wat er is, dichtbij en veraf.

Over Brigitta Bauhuis